Łaj, daj da dam daj, da da daj dam, da da dam daj

łaj, daj da dam daj, da da daj dam, da da dam daj

Zaśpiewam wam balladę, którą przyniósł mi wiatr

ocean ją wyrzucił na brzeg z poszumem fal

Hej, ludzie, chodźcie tu, zaśpiewam wam

niech znów naleją nam wina dzban

hej. ludzie. wrzućcie grosz do torby mej

niech zabrzmi dalszy ciąg ballady

Łaj, daj da dam daj...

Jak kiedyś rudy Wiking kamratów zebrał swych

długą łódź zbudował i pożeglował w dal

płynęli w dal przed siebie , szukając przygód wciąż

aż w końcu zapomnieli, gdzie ich rodzinny dom

Hej, ludzie...

łaj, daj da dam daj...

A kiedy chcieli wrócić do fiordów i do żon

nie było już powrotu, najbliżej było dno

i ty pamiętaj o tym, gdy zechcesz płynąć w dal

najcięższe są powroty z tych fal pieszczonych przez wiatr

Łaj, daj da dam daj...^[1]