Największy wdzięk i szyk

Największy smak i dryg

Czaruje wszystkich w mig

Barbara! Barbara!

Na banjo pięknie gra

Pieprzyków tysiąc ma

Malutki nos, milutki głos

Po prostu: wielki los!

Barbara! Ach, co za czar!

Barbara! Strach jaki żar!

Wszędzie słychać tylko gwar: Barbara

Każdy chłopiec do niej mruga

No, bo gdzież jest taka druga

Barbara! Dziewczyna ma

Barbara! Jedyna ma

To cudna będzie para

Złączone serca dwa

Barbara! Barbara i ja!

Gdy wojsko skończy się

Czy szarża chce czy nie

przywita w domu mnie

Barbara! Barbara!

Ja krzyknę: „W lewo patrz!

W ramiona moje skacz!”

Już czuję jak całuje tak,

Że tchu mi całkiem brak!

Barbara! Ach, co za czar...^[1]