Pan kiedyś stanął nad brzegiem,

Szukał ludzi gotowych pójść za Nim,

By łowić serca słów Bożych prawdą.

O Panie, to Ty na mnie spojrzałeś,

Twoje usta dziś wyrzekły me imię,

Swoją barkę pozostawiam na brzegu,

Razem z Tobą nowy zacznę dziś łów.

Jestem ubogim człowiekiem,

Moim skarbem są ręce gotowe,

Do pracy z Tobą i czyste serce.

O Panie, to Ty na mnie spojrzałeś...

Ty potrzebujesz mych dłoni

Mego serca młodego zapałem

Mych kropli potu i samotności.

O Panie, to Ty na mnie spojrzałeś...

Dziś wyjedziemy już razem,

Łowić serca na morzach dusz ludzkich,

Twej pracy siecią i słowem życia.

O Panie, to Ty na mnie spojrzałeś...^[1]