Nie muszę wróżyć z gwiazd bo przyszłość znam

Miłość na wieki nie pisana nam

Prędzej czy później zechcesz odejść? wiem

Nie można przeznaczenia nazwać złem

Nie umiem kłamać ale Ty się ucz

Nieszczerość to do serca pewny klucz

Że nie opuścisz mnie najciszej mów

Chcę zapamiętać barwę Twoich słów.

Przez cały czas gdy czułem ból milczenia

Widziałem wciąż błękit nieba w oczach Twych

Olśniewającą przestrzeń zapatrzenia?

Przypływy mórz przenajczystszy błękit fal

Przez cały czas gdy czułem ból czekania

Widziałem wciąż błękit nieba w oczach Twych

Promienny blask pierwszego zakochania

Z którym rozstać się tak żal.

Na przekór światu z samotności drwię

Udaję że nic nie zdarzyło się

Wzruszeniem ramion żegnam każdy dzień

Wieczorem mnie opuszcza własny cień

Rankiem powraca smutny kryjąc wstyd

Przeprasza że się włóczył długo zbyt

Lecz w nocy szept wsłuchany pragnął znów

Przypomnieć sobie barwę Twoich słów

Przez cały czas gdy czułem ból milczenia

Widziałem wciąż błękit nieba w oczach Twych

Olśniewającą przestrzeń zapatrzenia?

Przypływy mórz przenajczystszy błękit fal

Przez cały czas gdy czułem ból czekania

Widziałem wciąż błękit nieba w oczach Twych

Promienny blask pierwszego zakochania?

Przypływy mórz przenajczystszy błękit fal

Widziałem wciąż błękit nieba w oczach Twych

Widziałem wciąż błękit nieba w oczach Twych^[1]