Jakie imię nadasz tej ziemi,

która pachnie żywicą i chlebem,

jak jej barwy na słowa zamienisz

nie wiesz, nie wiesz, nie wiesz?

Barwy ziemi rozrzucone wokół

barwy ziemi, które budzi dzień

smuga cienia, słońce w liściach topól

miejskich ulic asfaltowa czerń.

Barwy ziemi ciepłe w naszych rękach,

barwy ziemi dane właśnie nam,

wstęga drogi w zieleń równin wpięta,

zbóż dojrzałych gorejący łan.

Barwy ziemi rozrzucone wokół

aż po ciemny horyzontu kres,

barwy ziemi, które gasną w mroku,

aby płonąć w głębi naszych serc.^[2]