Wracam czasem do szczenięcych lat

Do tych paru zdartych płyt.

Gdzieś tam stoi McCartney’a wrak

Stary, że aż wstyd.

Choć cholerny ziąb, sierżant Pepper śpi,

Gitarzyści tłuką szkło

Muzyczka w nich się tli.

Beatlemania story

Ile to już lat.

Gryfy gitar jeszcze lśnią,

Choć ekran zblakł.

Beatlemania story

Wspomnień anioł stróż,

Zmarszczki czasu liczy

Srebrny kurz.

Żółta łódź podwodna w porcie już,

Wolno usiadł jumbo jet

I fantasmagorii miękki plusz

Rozmył się, jak deszcz.

Tylko głupiec wie w czyje wierzyć sny,

Komu dobrze, komu źle

Muzyczka w nim się tli.

Beatlemania story

Ile to już lat.

Gryfy gitar jeszcze lśnią,

Choć ekran zblakł.

Beatlemania story

Wspomnień anioł stróż,

Zmarszczki czasu liczy

Srebrny kurz.^[1]