W błękicie mamy swój dom na wyspie słońca

W błękicie mamy swój ląd zwyczajnych spraw

Jesteś mój, czemu więc

Tak często myślę, że

Bez Ciebie jesień dogoni mnie

Bez Ciebie marzeń oduczę się

Bez Ciebie pasjans nie wyjdzie mi w pochmurne dni

Bez Ciebie zmartwi mnie byle co

Bez Ciebie nic nie będzie mi szło

Bez Ciebie na zawsze schowam się na serca dnie

Jeszcze wciąż jest tyle słońca

Jeszcze nam nie płynie czas

Jesteś mój, czemu więc

Tak często myślę, że

Bez Ciebie wino utraci smak

Bez Ciebie nigdy nie powiem,„tak”

Bez Ciebie drogi zasypie wiatr popiołem z gwiazd

Bez Ciebie smuci mnie każdy wiersz

Bez Ciebie nie przychodzi sen

Bez Ciebie w jesień zapadnie świat na tysiąc lat

Bez Ciebie jesień dogoni mnie

Bez Ciebie marzeń oduczę się

Bez Ciebie pasjans nie wyjdzie mi w pochmurne dni

Bez Ciebie zmartwi mnie byle co

Bez Ciebie nic nie będzie mi szło

Bez Ciebie na zawsze schowam się na serca dnie

Bez Ciebie jesień...^[1]