Księżniczko za ladą już cienią się kładą

na ziemię od długich twych rzęs

więc wsiadaj do łodzi w wieczoru powodzi

do nowych powiozę cię księstw

Pokażę ci sposób jak zakpić z herosów

od rubryk rachunków i cen

zrobimy remanent i dyplom dostaniesz

i życie zamieni się w sen

Ty mi za to tytko odważysz serca cztery serdelki

w kolejce sami Bułgarzy a ja bez kolejki

Księżniczko za ladą znów cienie się kładą

na ziemię jak cienie do powiek

więc wsiadaj do łodzi

w zachodu powodzi raz chociaż odpoczniesz jak człowiek

Zaniosę na rękach na któreś tam piętro

i będę ci szeptał „żetem”

i dam się przekonać że jesteś zmęczona

bo życie nie pieści to wiem^[1]