My jesteśmy bezdomni i nie mamy co jeść
walczymy by przeżyć, walczymy by zjeść
naszą bronią są słowa, naszą tarczą są łzy
nie poddawaj się proszę
daj nam znak – życia znak! – oooohhh… oooohhhh…
daj nam znak – życia znak!
my jesteśmy wciąż sami bez domów od lat
nasze serca są głodne, nasze sny są jak kat
naszym mieczem są pieśni – naszą tarczą są łzy
daj nam znak – życia znak! – oooohhh… oooohhhh…
daj nam znak – życia znak![1]
Bibliografia
1. |
http://www.michalwisniewski.pl/intro-2/ |
