przyjeżdżasz jeszcze czasem

– bilet masz zniżkowy –

i siadasz w końcu stołu

do naszej zwykłej rozmowy

herbatę – jak dawniej – słodzisz

i pijesz raczej słabszą

próbujesz coś powiedzieć

lecz nie wiesz jak zacząć

papierosa znowu zapalam

ty gasisz go smutnym wzrokiem

dla ciebie zawsze będę

małym niemądrym chłopcem

a tu już wnuki – moje dzieci

proszą by opowiadać o tobie

niebo z tobą ściągam im na ziemię

lecz i tak nie wszystko opowiem

przyjeżdżaj więc jeszcze czasem

niech będzie Bóg wyrozumiały

przecież nie możesz tak na zawsze

samych nas tutaj zostawić

a pod wieczór niech białe gołębie

przyfruną z drabiną strażacką

i niech prowadzą cię za ręce

nad Kraków i wieżę Mariacką^[1]