Do roboty rano wstać

Nie chce mi się, chciałbym spać,

Tak zasuwam dzień po dniu,

Że już nie wiem, co to ból.

Bólem jestem cały ja,

Stopy, dłonie, krzyż i kark.

Noszę na nich życia szmat,

Nie wiem ile już mam lat.

Tu na ziemi tak już jest,

Jeden królem inny psem.

Król w dostatku moczy nogi,

A dla psa kość zbytek drogi.

Nie chcę psem być, ani królem,

Tak tandetnie życie wlec.

Jestem sobą, jestem bólem,

Honor, dumę wolę mieć.

Tu na morzu honor, duma,

Tworzą zgodny z falą chór.

Jeśli zechcą to utonie,

Łajba, ja oraz mój ból.

Na dnie już nie muszę wstawać,

Tak o świcie dzień po dniu.

Na dnie tylko sobie leżę,

Zapominam, co to ból.

Na dnie tylko sobie leżę,

I już nie wiem co to ból.^[1]