Edna Million strój zabójczy ma.

Lila-róż łagodzi metra huk.

Za dwa dolce kupię colty dwa.

Byle deszcz zapędzi mnie w kozi róg.

Mord szesnaście ze mną pije rum

na umrzyka skrzyni, jego mać!

Skąd dwie pary nóg i w głowie szum?

Bourbon mnie wypełnia. Nie mogę wstać!

Hej, ptaszku, mam wiadomość złą:

twój dom się pali, a dzieci same są!

Smutno patrzy zza kubańskich krat

marny uwodziciel cudzych żon.

Przez księżyca pełnię głupio wpadł,

na ostrzu noża plamy krwi – oto plon.

Ktoś butelką po łbie wali mnie.

Nadepnąłem na diabelski chwost.

Falming brodzi w kryształowym szkle.

Świat piękniejszy jest niż Brookliński most!

Hej, ptaszku, mam wiadomość złą:

twój dom się pali, a dzieci same są!

Żółta pościel zatem to Hong-kong –

gdzie prowadzi Wędrowniczek Jaś.

Wrócę w Karnawale, zdarty long.

Sto dolarów daj i światło zgaś.

Mord szesnaście ze mną pije rum

na umrzyka skrzyni – kurwa mać!

Skąd dwie pary nóg i w głowie szum?

Bourbon mnie wypełnia. Nie mogę wstać!

Hej, ptaszku, mam wiadomość złą:

twój dom się pali, a dzieci same są!^[1]