Na granicy między bożnicami zebrała się rada rozumnych

– co począć by młodzi zaczęli jak kiedyś zachodzić do domów świątynnych?

By starsi nie stali pod deszczem co lunął ze wszystkich zebranych wstydów

będzie to krótka opowieść o Brooklyńskiej Radzie Żydów

łąka na niebie się kończy

ja tańczę, tańczę na słońcu

słowo na które czekałem

padło z Twoich ust w końcu

tańczę, ja tańczę na łące

przecież łąka to słońce

mądrze świat został stworzony

dzięki za to Ci Ojcze

młodzi chcą czegoś zupełnie innego od tego co chcieliby starsi

stary rabin tak mówił, przyklasnęli mu wszyscy niemalże

młodzi świat inny dostają niźli starsi dostali

teraz oklaski rozległy się nawet z najdalszej części sali

łąka na niebie się kończy

ja tańczę, tańczę na słońcu

słowo na które czekałem

padło z Twoich ust w końcu

tańczę, ja tańczę na łące

przecież łąka to słońce

mądrze świat został stworzony

dzięki za to Ci Ojcze

tu na Williamsburgu tak mało młodzieży zaszczyca wizytą swoją Pana,

dla nich ktoś wielki to Beastie Boys, czy nawet czasem muzyka czarna, Aj-waj!

Mogliście słuchać co wam mówili, dotrzymać też było z nimi umów

kiedy rozmawiać z wami chcieli jeszcze radziła Brooklyńska Rada Żydów

łąka na niebie się kończy

ja tańczę, tańczę na słońcu

słowo na które czekałem

padło z Twoich ust w końcu

tańczę, ja tańczę na łące

przecież łąka to słońce

mądrze świat został stworzony

dzięki za to Ci Ojcze.^[1]