Bude jarmak (jarmark) bude, w Priaszowi w seredu,

Ta ja swoju żenu na jarmak powedu.

Kied bude doroho, prodam tia neboho,

Kied bude za tunio, pod domiu gazdynio!

Neskorozme pryszly, już sia rozchodżały.

A za moju staru mało mi dawały.

Jeden mi obiciau piudruha talara.

Druhyj any tylko, bo je duże stara.

W Priaszowi–m ne naszou kupcia bohatoho.

Powedu tia żeno, aż do Humennoho.

Ked tia dobry prodam, a że nycz ne wtraczu.

Kuplu sobi lipszu, choc daszto dopłaczu.

Żenu ja tam prodau, ale i zapłakau.

Chto mi tera bude moji kerpci łatau?

Pidu znou na jarmak, kuplu tia neboho.

Cy budesz za tunio, abo za doroho!^[1]