Między dworcem a kościołem;

już nie będzie cieplej dziś

Cienka zupa, tanie wino

i w katedrze krótka drzemka, parę chwil

Przy ołtarzu w głównej nawie ciepłe miejsce

I obrazek za trzy złote w ręku mam

Zaraz kółko różańcowe

Adoracja krótko potem

Będę święty za lat parę

Bez dwóch zdań

Bujam się

od rana do wieczora

bujam się

i broda rośnie mi

Byłem cieniem

teraz jestem cieniem cienia

Jeszcze wczoraj

miałem dokąd iść

Już niektórzy oglądają się niechętnie

Bo nie sposób mnie nie poczuć

Pod koniec dnia

Nie rozgrzeszy rozłożone Pismo Święte

Ile jeszcze ta tułaczka może trwać?

Kiedyś

Coś we mnie pęknie

I naprawdę w końcu klęknę:

Boże, Boże, ratuj mnie!

Bujam się

od rana do wieczora...^[1]