(1) Odnosi się do umowy społecznej zawartej w ramach porozumień sierpniowych (31.08.1980) pomiędzy stroną rządową i komitetami strajkowymi. W okresie od sierpnia 80 do grudnia 81 władze PRL często oskarżały „Solidarność” i NZS o niedotrzymywanie ustaleń umowy społecznej.

(2) Słowa „pakiet” i „front” były chętnie używane w mediach PRL.

(3) Okupacyjne strajki studenckie propaganda rządowa przedstawiała jako istotny element destabilizacji kraju.

(4) Każde działania społeczne nie po myśli PZPR oceniano jako inspirowane wywiadem zachodnim.

(5) W propagandzie PRL chętnie antagonizowano „Solidarność” i NZS z resztą społeczeństwa, posługując się motywem kariery politycznej przywódców opozycji kosztem klasy robotniczej i tzw. zdrowego społeczeństwa.

(6) Częste przerwy w dostawach energii elektrycznej sprawiały, że w każdych wiadomościach zaczęto podawać, czy tego dnia wystąpią takie przerwy, czy nie.

(7) Telewizja chętnie posługiwała się specjalnie sporządzanymi sondażami, w których przedstawiano wyłącznie głosy potępienia „Solidarności”. Warto wspomnieć, że trudności z zaopatrzeniem władze PRL generowały umyślnie, by zniechęcić społeczeństwo do reform rynkowych.

(8) Każdego ranka na ścianach domów ukazywały się nowe napisy o treści antypaństwowej.

(9) W grudniu 81 strajkowała również Wyższa Oficerska Szkoła Służby Pożarniczej na warszawskim Żoliborzu. Strajkującym groziła kara więzienia, ponieważ byli traktowani jako służby mundurowe. Strajk zakończył się desantem śmigłowców MO na dachu szkoły.

(10) „Antyradzieckie bachanalia” – tak propaganda PRL nazwała targi wydawnictw niezależnych, które odbyły się na Politechnice Warszawskiej.

(11) Jednym ze straszaków propagandy było ryzyko pogorszenia stosunków pomiędzy państwami Układu Warszawskiego i interwencji zbrojnej ZSRR.

(12) Kolejnym propagandowym argumentem przeciwko reformom było położenie geopolityczne Polski, nazywane czasem realiami obozu socjalistycznego.

(13) Zaostrzająca się reglamentacja produktów dostępnych w sklepach wymagała częstych tłumaczeń w wiadomościach, co i kiedy przysługuje na kartki oraz w szczególnych sytuacjach.