Nie ja kupuję z tobą zbiorki nut i słucham Bacha,

Nie ja powoli w drzwiach przekręcam klucz, wciąż tak nieśmiała.

Nie ja odpływam tam gdzie mocniej noc muzyką gra,

Nie ja wybacz, że nie ja.

Był ktoś, kto smutek otarł z twarzy jednym ciepłym słowem,

Był ktoś, kto z piasku mi zbudował teatr, w którym gram.

Był ktoś, kto mocniej wziął za rękę, poprowadził w ogień.

Był ktoś, ktoś zwyczajnie sam.

Nie ja przynoszę Ci w koszyku dzień i słodzę kawę,

Nie ja odważnie ruszam w wielki świat jak ty tramwajem.

Nie ja przy oknie czasem czekam do białego dnia,

Nie ja wybacz, że nie ja.

Był ktoś, kto smutek otarł z twarzy jednym ciepłym słowem

Był ktoś, kto z piasku mi zbudował teatr, w którym gram,

Był ktoś, kto mocniej wziął za rękę, poprowadził w ogień

Był ktoś, ktoś zwyczajnie sam.

Był ktoś, kto mocniej wziął za rękę, poprowadził w ogień

Był ktoś, ktoś zwyczajnie sam.^[1]