Jo–żym był mały skrzat,

ty–mało pyrda,

kiedy żym dyrdał

za tobą w świat!

Do lani poszłem wnet

z czachom jak korbol:

co dziń żym z torbom

przy tobie szed!

Ref.:

Całuje sznupke twom

i szeptom w ucho,

zaś potem słuchom

serducha ton!

Całuje sznupke twom

i czorne ślypie,

boś jezd w mym typie

i jo cie znom!

A kiedy mały skrzat

zmienił się w juchte,

to świńskim truchtem

wpad na twój ślad!

Był ze mnie łebski szczun,

co doł ci szczyńście

i przed zamyńściem

cołkom cie wziun!

Ref.:

Całuje sznupke twom...

Zwiunzałaś ze mną los

w chynchach i kierzkach,

gdzie każdo ścieżka

pamiynto nos!

Ty usidliłaś mnie

w tych kieretynach,

bo–żym mioł szplina,

na twoim tle!

Ref.:

Całuje sznupke twom...

Ty mi nie psułaś krwi,

szłaś mi na rynke

bez nocki piynkne

i smyntne dni!

Zrobilim pore prób

i... trzy dzieciory,

wiync jezdnym skory

wziuńć z tobą ślub!

Ref.:

Całuje sznupke twom

i szeptom w ucho:

– Moja dziewucho,

czy jo cie znom?

Całuje sznupke twom

i czorne ślypie!

– Czyś jezd w mym typie

– Czy jo cie znom???^[1]