Szarość dnia

Wczorajszy dzień

Jak w hotelu się znalazłem, co się stało

Bez pytania wiem

Drżenie rąk

Poranny strach

To jest kara, obowiązek, może zwyczaj

Ja już nie wiem sam

Tysiąc obietnic minionych

Sto, sto różnych spraw

Nieskończonych

Słabość precz

Robić to chcę

Dla was wszystkich, dla muzyki, za pieniądze

Musi udać się

Hałas tłumu, krew żywiej tętni

Inne sprawy są obojętne

Tak, czy tak dogram to do końca

Wszyscy wyjść

Cisza w krąg

To mój azyl, ma modlitwa, garderoba

Czy już wszyscy są?

Tak wiele chwil najważniejszych

Cały, cały mój zgiełk najwierniejszy

Kochana ma, wiedzieć chcę

Jak mam szukać i co robić

By na górze móc utrzymać się

Hałas tłumu, krew żywiej tętni

Inne sprawy są obojętne

Tak, czy tak dogram to do końca^[1]