Gdyś rzekła mi „chcę twoją być”

A głos twój słodki drżał,

Zda się że życia mego nić

Radości starga szał.

Te słowa jak uroczy czar,

Rozwiały zwątpień cień

Już pierzchnął rój trapiących mar,

Zabłysnął szczęścia dzień.

Zabłysnął szczęścia dzień.

A gdy słyszę w twem westchnieniu

Moich westchnień wtór

Zda mi się w Niebios sklepieniu.

Brzmi Aniołów chór.

Choć słońce szczęścia miałby skryć.

Chmur czarnych gęsty kir.

Ja twym puklerzem pragnę być,

By burz odeprzeć wir.

Tyś gwiazdką mą przyświecaj mi

Wśród ciężkich życia burz,

Ach kwieciem uścielę drogę ci,

Obiorę kolce z róż.

Obiorę kolce z róż.

Gdyś rzekła mi „chcę twoją być”

A głos twój słodki drżał,

Zda się że życia mego nić

Radości starga szał

Że życia mego nić

Radości starga szal!^[1]