Chciałbym być sobą

Chciałbym być sobą wreszcie

Chciałbym być sobą

Chciałbym być sobą jeszcze

Jak co dzień rano, bułkę maślaną

Popijam kawą, nad gazety plamą

Nikt mi nie powie, wiem co mam robić

Szklanką o ścianę rzucam, chcę wychodzić

Na klatce stoi cieć, co się boi

Nawet odkłonić, miotłę ściska w dłoni

Ortalion szary chwytam za bary

I przerażonej twarzy krzyczę prosto w nos!

Chciałbym być sobą

Chciałbym być sobą wreszcie

Chciałbym być sobą

Chciałbym być sobą jeszcze

Chciałbym być sobą

Chciałbym być sobą wreszcie

Chciałbym być sobą

Chciałbym być sobą jeszcze

Trzymam się ściany, niczym pijany

Tłum wkoło tańczy tangiem opętany

Stopy zmęczone depczą koronę

Król balu zwleka, oczy ma szalone

Magda w podzięce, chwyta me ręce

I nie ma sprawy, ślicznie jej w sukience

Po co się śpieszysz, po co się śpieszysz

Przecież do końca życia mamy na to czas!

Aby być sobą

Aby być sobą jeszcze

Aby być sobą

Aby być sobą wreszcie

Chciałbym być sobą

Chciałbym być sobą wreszcie

Chciałbym być sobą

Chciałbym być sobą jeszcze^[1]