Chodzi czasem po chałupie,

Od piwnicy aż po dach,

Czarna na nim peleryna,

W czarnym oku czarna łza!

I złośliwie się uśmiecha

I złe serce w piersi ma...

Pewnie wiecie, o kim mówię?

Tak, to właśnie strach!

Na nerwach wszystkim gra!

Na wszystko sposób ma!

Choć głowę schowasz w piach,

Choć klucz przekręcisz w drzwiach,

On wszędzie czyha, ach!

Zwyczajny, ludzki strach!

Na kominie sadzą kreśli

Brudnym palcem dziwny znak,

Nieprzyjazny, niespokojny,

czai się po całych dniach.

Tu zapuka, tam zastuka,

Czasem w koła sypie piach...

Pewnie wiecie, o kim mówię?

Tak, to właśnie strach!

Na nerwach wszystkim gra...

Czasem nawet tęgie zuchy

Spotykają go w swych snach.

Wtedy krzyczą w środku nocy:

Zgiń, przepadnij, siło zła!

A on śmieje się okrutnie,

Jakoś dziwnie, strasznie tak...

Pewnie wiecie, o kim mówię?

Tak, to właśnie strach!

Na nerwach wszystkim gra...^[1]