Chrystus Pan karmi nas,

Swoim świętym Ciałem,

Chwalmy Go na wieki.

Duchem całym wielbię Pana,

Boga, Zbawcę Jedynego,

Bo w Nim samym odnajduję,

Wszystką radość życia mego.

Wielbię, bo chciał wejrzeć z nieba,

Na swą sługę uniżoną,

By mnie odtąd wszyscy ludzie,

Mogli zwać Błogosławioną.

Sprawił we mnie wielkie dzieła,

W swej dobroci niepojętej,

On Wszechmocny, On Najwyższy,

On sam jeden zawsze święty.

On, który przez pokolenia,

Pozostaje miłosierny.

Wobec tego, kto Mu służy,

I chce zostać Jemu wierny.^[1]