Już powoli gasną świece,

Noc się skrada za oknami,

Nic nie czeka nas już więcej –

– Tylko cisza jak aksamit...

Znowu bliscy, znowu razem,

Zmęczonymi powiekami

Ukrywamy swoje twarze

W ciszę senną jak aksamit...

Odpłyniemy, odpłyniemy,

Po horyzont naszej nocy,

Gdzieś daleko odnajdziemy

Zapatrzone w siebie oczy.

Odpłyniemy, odpłyniemy,

Gdzie nie znajdą nas zmartwienia

I do świtu odpoczniemy

W zadumanej smudze cienia.

Zegar dzieli czas na dwoje

Równym rytmem odmierzany,

W lustrach bledną niepokoje –

– Wokół cisza jak aksamit...

Nić pajęczą sen zaplata

Nad naszymi marzeniami

I już dzieli nas od świata

Tylko cisza jak aksamit...

Odpłyniemy, odpłyniemy...^[1]