Wędrujemy donikąd,

Bez adresów i dat

I na własne ryzyko

Odkrywamy swój świat.

Coraz więcej nam do szczęścia brak

A do smutku coraz mniej

I zdajemy się na ślepy traf,

Byle przeżyć jeszcze dzień!

Co nam się marzy?

Co nam się zdarzy?

Nie odgadnie nikt,

Co przyniesie świt...

Co nam się marzy?

Co nam się zdarzy?

Nie odgadnie nikt,

Co przyniesie świt –

– Czy śmiech, czy łzy?

Widać stąd jak na dłoni

Kto do tańca nam gra,

Co po świecie nas goni,

Kto przygląda się nam.

I choć zdaje się, że mamy czas

Na zagranie głównych ról,

Coraz trudniej spojrzeć sobie w twarz,

Coraz łatwiej runąć w dół!

Co nam się marzy...^[1]