W oczach nieba coraz mniej,

Jakby ktoś nam ukrył słońce pośród chmur,

Deszczowych chmur.

W sercu smutek gdzieś na dnie

I nostalgia jak żurawi senny sznur

I słowom brak słów.

Coraz dalej,

Coraz trudniej już odnaleźć

To co zgasło z biegiem lat.

Coraz dalej –

– Odpływamy stąd jak fale,

Unosząc w sobie żalu ślad.

Światła bledną w kartkach dni

A nad głową zapomnienia płynie mgła,

Łagodna mgła.

Co odeszło nie chce przyjść,

Nic się przecież nie powtórzy drugi raz,

Nie zmieni już nas.

Coraz dalej,

Coraz trudniej już odnaleźć

To co zgasło z biegiem lat.

Coraz dalej –

– Odpływamy stąd jak fale,

Unosząc w sobie żalu ślad.^[1]