Ludzkie wymiary przykładasz do życia

A ono biegnie wciąż swym boskim torem

Ekierka cyrkiel czy zwykła linijka

I gumka Myszka gdy trafisz nie w porę

Bo w życiu nie chodzi żeby tylko żyć

Lecz miłość pielęgnować gdy maleje

W ognisko dmuchać w środku zimy

Choć z pustego i Salomon nie naleje

O coś zabiegasz z kimś się szarpiesz

I tyle w tej drodze niewiadomych

Że nawet modlitwę którą szepczesz

Nie wiesz dokąd poniosą twe anioły

Bo w życiu nie chodzi żeby tylko być

Ale ciekawość podkręcać jak knot w lampie

Lecz kiedy oliwy w lampie nie ma

Człowiek się z życiem jałowo szarpie

A droga bez przerwy cięciwą napiętą

Wciąż zdziwionego łuku brwiowego

Co podniesiony w sklepieniu świątyni

Okiem opatrzności nie dla każdego

Bo w życiu nie chodzi żeby tylko żyć

Lecz miłość pielęgnować gdy maleje

I w ogień dmuchać w środku nocy

Po to by ciągle rozpalać nadzieję^[1]