Nie pamiętam takiej zimy, jaka była wtedy

Ojciec kupił nam choinkę, wśród największej biedy

Lecz na próżno wyciągałam, ku choince ręce

Zbyt wysoko zawiesili, lukrowane serce

Więc nie stawiaj gór ogromnych, już na mojej ścieżce

Pójdźmy lepiej na Czantorię, pomarzymy jeszcze

Czan, czan, Czantoria zielony szczyt

Czar, czar mnie spowija, nadchodzi świt

Czan, czan, Czantoria cyt, cyt, cyt

Czar, czar mnie spowija, nie widzi nikt

Nie pamiętam takiej wiosny, jaka wtedy była

Ja mówiłam tobie miły, tyś powtarzał miła

Lecz na próżno wyciągałam, ku miłości ręce

Zbyt okropnie mi kłamało, ukochane serce

Więc nie stawiaj gór ogromnych, już na mojej ścieżce

Pójdźmy lepiej na Czantorię, pomarzymy jeszcze

Czan, czan, Czantoria zielony szczyt

Czar, czar mnie spowija, nadchodzi świt

Czan, czan, Czantoria cyt, cyt, cyt

Czar, czar mnie spowija, nie widzi nikt

Przystanęła raz kaczuszka, przed niebieskim tronem

Srogi Pan Bóg szuka w teczkach, drapie się w koronę

Wreszcie pyta tej kaczuszki, czego pragniesz mała

A ją bardzo bolą nóżki, wszystko zapomniała

Daj nam panie mniejsze góry i powietrze lżejsze

Ranek wzejdzie mniej ponury pomarzymy jeszcze

Czan, czan, Czantoria zielony szczyt

Czar, czar mnie spowija, nadchodzi świt

Czan, czan, Czantoria cyt, cyt, cyt

Czar, czar mnie spowija, nie widzi nikt^[1]