Jest zakątek na tej ziemi,

Gdzie powracać każdy chce,

Gdzie króluje Jej oblicze,

Na nim cięte rysy dwie.

Wzrok ma smutny, zatroskany,

Jakby chciała prosić Cię,

Byś w matczyną Jej opiekę oddał się.

Madonno, Czarna Madonno,

Jak dobrze Twym dzieckiem być!

O pozwól, Czarna Madonno,

W ramiona Twoje się skryć.

W Jej ramionach znajdziesz spokój,

I uchronisz się od zła,

Bo dla wszystkich swoich dzieci,

Ona serce czułe ma.

I opieką Cię otoczy,

Gdy Jej serce oddasz swe,

Gdy powtórzysz Jej z radością słowa te:

Madonno, Czarna Madonno...

Dziś, gdy wokół nas niepokój,

Gdzie się człowiek schronić ma,

Gdzie ma pójść, jak nie do Matki,

Która ukojenie da.

Więc błagamy, o Madonno,

Skieruj wzrok na dzieci swe,

I wysłuchaj jak śpiewamy prosząc Cię.

Madonno, Czarna Madonno...^[1]