Ciało masz zwykłe i szare

Całuję nań każdą ranę

Najczulej tę blisko serca

Siedem i pół centymetra

Czasem jest jakby czerwieńsza

i czasem jakby jest większa

Dbaj mi o siebie kochany

Maść rozprowadzaj powoli

Na stare i nowe rany

Sam wiesz najlepiej gdzie boli

Troska ze złością się miesza

Kiedy o siebie znów nie dbasz

Jesteśmy jak milion istnień

Cali pokiereszowani

Zdradzani i zdradzający

Samotni i źle kochani

I każdy, myślę, choć trochę

Boi się prawdy o sobie

I każdy, myślę, choć trochę

Boi się prawdy o sobie

O, gdybym mogła w tej chwili

Zmienić się w czarodzieja

Co jednym dotknięciem różdżki

Losy zgmatwane odmienia

Dotknąć bym chciała świat cały

Moje i twoje rany

Żeby tak już nie bolały

By pozwolić iść dalej

Ledwie to wyśpiewałam

W przedziwnych skąpana dźwiękach

Wnet czarodziejem się stałam

Różdżką moja piosenka

A co wam szkodzi kochani

Byście i wy zaśpiewali

By rany tak nie bolały

By pozwoliły iść dalej

/Rapa papa peja.../

Jesteśmy jak milion istnień

Cali pokiereszowani

Zdradzani i zdradzający

Samotni i źle kochani

I każdy, myślę, choć trochę

Boi się prawdy o sobie

I każdy, myślę choć trochę

Boi się prawdy o sobie

/Ratata tata taj.../^[1]