Ze strachu – przed budzikiem –

– Chowasz się pod koc:

Za krótka pewnie znowu

Była noc...

Choć rolę Casanovy

Wczoraj chciałeś grać,

Dziś nie masz sił, by bladym

Świtem wstać!

Co się stało?

Gdzie ten supermen?

Co się stało? –

– Nie oszukuj się!:

Po czterdziestce człowiek wie,

Na co stać go, na co nie,

Co jest dobre, a co złe,

Po czterdziestce człowiek wie!

Po czterdziestce człowiek ma

Trochę z osła, trochę z lwa,

Na kobietach tak się zna,

Jak na graczu karta zła!

O-o-ho – karta zła!

O-o-ho – karta zła!

Wieczorem znów jak paw

Nastroszysz dumnie brwi,

Fantazja wznieci pożar krwi!

I w lustrze widząc swój

Nie nazbyt bujny włos,

Spróbujesz – bez efektu – wciągnąć tors...

Co się stało?

Gdzie ten supermen?

Co się stało? –

– Nie oszukuj się!:

Po czterdziestce człowiek wie,

Na co stać go, na co nie,

Co jest dobre, a co złe,

Po czterdziestce człowiek wie!

Po czterdziestce człowiek ma

Trochę z osła, trochę z lwa,

Na kobietach tak się zna,

Jak na graczu karta zła!

O-o-ho – karta zła!

O-o-ho – karta zła!^[1]