W zamkniętym słowie

W rozwartym półgeście

Z ramionami co dźwigają czas

–Czuję i trwam –

–Czuję i trwam –

W codzienności zawiłej

Krzywdzie i złości

Z otwartym czołem staje pod wiatr

–Czuję i trwam

–Czuję i trwam

W wieczorach samotnych

W nostalgii i bólu

Z dusza co czasem łka

–Czuję i trwam

–Czuję i trwam

Ileż to lat borykam się tak

Z radością i miłością – której

Nie potrafię dać i brać.

Ileż to dni płynących bez dat

Z ułuda i ufnością – nie umiem

Nie potrafię się śmiać.

W kamiennym milczeniu

W spojrzeniu bezwiednym

Z moim cieniem tym jedynym

–Czuję i trwam

–Czuję i trwam

W beznadziejnej niemocy

W nicości nieobcej

Z ustami co tak głośno krzyczą

–Czuję i trwam

–Czuję i trwam

Wiem, że gdy borykam się tak

To radość i miłość – chcę

Potrafię dać i brać

Z wielości dni płynących bez dat

Z ułudą i ufnością – umiem

Potrafię się śmieć

–Czuję i trwam

–Czuję i trwam

–Czuję i trwam

–Czuję i trwam

–Czuję i trwam

–Czuję i trwam

–Czuję i trwam^[1]