Tak bym chciała ruszyć przed siebie

Którąś z prostych jak życie tras

I zapatrzeć się w światło na niebie

I miliona doliczyć się gwiazd

I nie myśleć, że wszystko ma cenę

I nie wierzyć, że wszystko ma kres

Nie nazywać świata więzieniem

I pokochać go za to, że jest.

W noc wełnianą się z głową zanurzyć

Zamknąć oczy i liściem być

I istnieniem się samym odurzyć

I mieć pewność, że można tak żyć.

Tak bym chciała o wszystkim zapomnieć

Tak bym chciała nic nie pamiętać

W pianę życia skoczyć nieprzytomnie

Czas dogonić, deptać mu po piętach

I wirować w tańcu i śmiać się

I nie patrzeć czy noc to czy dzień

Grać co wieczór i śpiewać w teatrze

Gdzie na niby są światło i cień.

I pokochać szaleństwo i zamęt

I nie liczyć groszy na palcach

Z serca wylać czarny atrament

Myśleć w rytmie tanga lub walca.....

Daj mi życie, daj

Co tam jeszcze dla mnie masz

Spiesz się życie, spiesz

Czas ucieka, ty to wiesz

Zatańcz ze mną dziś

Może już ostatni raz

Jeszcze jeden krok,

Jeden skok, jeden dreszcz

Weź mnie życie, weź

Choć na kilka jeszcze chwil

Zawróć w głowie mi

W czyjeś rzuć ramiona mnie

Na tę jedną noc

W zatracenia porwij wir

Kiedy wstanie dzień

To umierać będzie lżej^[1]