W nadgarstkach tyka puls

Nie podtrzymuj mi

Na siłę powiek , daj spać

Nie próbuj pieścić mnie

I o świecie milcz

To monstrum nieokrzesane co

Od rana zacznie znów

Wysysać ze mnie miąższ

Będę podpalać się na placach stolic

Skakać z wież kościelnych na anteny

Będę się głodzić aż do śmierci z głodu

Będę ofiary składać z ciała, kruszyć duszę

Więc daj mi spać

O Świecie milcz

To Monstrum co

Wysysa miąższ

W nadgarstkach tyka puls

Nie zasypuj mi

Uszu próchnem słów

Nie próbuj we mnie wlać

Potencjałów dziś

Bo życie - Potwór podstępny, zły

Od rana zacznie znów

wysysać ze mnie szpik

Będę podpalać się na placach stolic

Będę skakać z wież kościelnych na anteny

Będę się głodzić aż do śmierci z głodu

Będę ofiary składać z ciała, kruszyć duszę

Więc daj mi spać

O życiu milcz

To Potwór zły

Wysysa szpik^[1]