Znamy się tyle a nie wiedzieliśmy

że najważniejsze jest najodważniejsze

i znowu razem i znowu do przodu

jasny horyzont na cienkiej linii losu

zawsze jest sposób na pewno jest sposób

szkoda wyrywać nie swoich włosów

zasłona spadnie prędzej czy później

a cenzor wyjdzie lub chociaż uśnie

niezmiennie zmienia się wszystko dokoła

wystarczy iskra by już nie podołać

zatrzymać tego co iskra zacznie

i z małej chmury deszcze kiedyś spadnie

przyjaźń jest ważna a bez niej nie sposób

stawać naprzeciw niespodzianek losu

ładna fasada nie może wytrzymać

kiedy się wali pałac ruina

łzy wypłakane włosy obcięte

coś jest na pewno za tym zakrętem

widzę horyzont i czuję powietrze

wdech i wydech to to co najlepsze

zaprawdę powiem teraz to szajka

jakiej nie znała nawet dżamajka

jakiej nie było tutaj od piasta

zdrowe korzenie i owoc wyrasta…

i nie było wielkich słów

gdy nadchodził koniec już

zaniemówił każdy z nas

nim na nowo ruszył czas.^[1]