O pieśni ty nas prowadź

przez mroki smutnych lat

O pieśni bądź nam słońcem

co życia szczepi w nas kwiat

O pieśni ty w niebo leć jak ptak

w słoneczną krainę w wolnych szlak.

My pójdziemy patrząc w słońca blask złoty

Podniesiem w niebo pieśń nadziei

Orlemi silna porwie nas loty po laur zwycięstwa

Klęsk burz zawiei a pieśń ta nas powiedzie

Jak jasny ognia słup, jak jasny ognia słup

bo już się zbliża chwila ojczyzna rzuci grób,

ojczyzna rzuci grób.

Ta pieśń popłynie po ojczyźnie

od gór do pól i wód zwiastując cud!

Hej głos podnieśmy bracia

I duszę wlejmy w pieśń

O święto matko nasza

grobową porzuć cieśń

Ojczyzno ty otrzyj lica z łez

świt płonie już bliski cierpień kres.

Pieśń i praca dzisiaj orężem

Niem zerwiem ciężkie pęt łańcuchy

Z pomocą Boga wrogów zwyciężem

Jak krwawej zemsty straszne duchy

Wnet zabrzmi śpiew zwycięski

co serca wstrząsa głąb

co serca wstrząsa głąb

co mrozi krew wrogowi

dział rykiem dźwiękiem.

Trąb dział rykiem dźwiękiem

I pieśń popłynie po ojczyźnie

jak grom jak stali zgrzyt

już błyszczy świt!

Hej głos podnieśmy bracia

I duszę wlejmy w pieśń

O święto matko nasza

grobową porzuć cieśń

Ojczyzno ty otrzyj lica z łez

świt płonie już bliski cierpień kres.^[1]