Świt za świtem mija wciąż nie ten sam,

Krajobrazy zmieniają się w drodze,

Tylko siebie zawsze mało jest nam,

Słów od święta i gestów na co dzień.

Twarz przy twarzy i w dłoni wciąż dłoń

I te serca, co szybciej nam biją,

Choć radości nie braknie i zwykłych trosk,

Lecz marzenia niezmiennie w nas żyją.

Dobre dziś – lepsze jutro,

Piękne co nie trwa krótko!

Zobacz – świat wciąż przed nami,

Słońce wciąż jest nad głowami!

Dobre dziś – lepsze jutro,

Piękne co nie trwa krótko!

Tyle już dni za nami,

A my wciąż siebie mamy!

Zawsze razem, póki tam, w górze, wiatr

Póki niebo wysoko nad głową,

W korowodzie zwykłych zdarzeń i dat,

Wciąż się życia uczymy na nowo.

A przed nami daleko, na wprost,

Ten horyzont szeroki, bez końca,

Więc choć smutków nam nie raz nie szczędzi los,

Żeglujemy wciąż razem do słońca!

Dobre dziś – lepsze jutro,

Piękne co nie trwa krótko!

Zobacz – świat wciąż przed nami,

Słońce wciąż jest nad głowami!

Dobre dziś – lepsze jutro,

Piękne co nie trwa krótko!

Tyle już dni za nami,

A my wciąż siebie mamy!^[1]