Na posadzkę betonową promień słońca padł,

światło sypie się przez okno, poprzez sito krat,

a ja tu siedzę i stoję, znów siedzę i chodzę,

światło sypie się przez okno,

przez nie myte od półwieku szkło.

Tuż za oknem, na chodniku para damskich nóg,

mięśnie łydek im napina na obcasie but,

a ja tu siedzę i stoję, znów siedzę i chodzę,

może do mnie by podeszły,

gdybym był za oknem, a nie tu.

Ref.:

Domowe wino, domowe wino,

domowe wino, przyjacielu,

przy ogniu przez zimowe, długie dni.

Kropla ścieka po kamieniach, spływa w ciemny kąt,

drewno gnije, a na tynku grzyba suchy trąd,

a ja tu siedzę i stoję, znów siedzę i chodzę,

dziąsła zdrowe mam i płuca,

wcale nie najgorzej jest mi tu.

Z własnej woli tutaj siedzę, tutaj dobrze mi ,

młode wino z butli spuszczam, zasysam rurką

i dlatego siedzę i stoję, znów siedzę i chodzę,

do butelek je rozlewam ze słońcem wpadającym

spoza szyb.

Ref.:

Domowe wino, domowe wino,

domowe wino, przyjacielu,

przy ogniu przez zimowe, długie dni.

Domowe wino, domowe wino,

domowe wino przyjacielu,

nastaw w swej piwnicy winny moszcz.^[1]