Tam nad strumykiem szumi olszyna,

Wietrzyk piosenką w dal dzwoni;

Kwili w zaciszu mała ptaszyna,

Dla mnie to rozkosz jedyna.

Ptaszyny piosenka rzewliwa

Płynie przez błonia i wody;

Z nią do lotu dusza się zrywa,

Serce z nią razem zaśpiewa.

Nic mam błyskotek,

Nie mam i złota,

Tylko skromniutką sukienkę;

Moijm klejnotem skromność i cnota,

A moijm strojem prostota.

Nie znam pałacu dumnego,

Tylko maleńką chateńkę:

Nad nią strop nieba, nieba pysznego,

Suto gwiazdami dzianego.

Dla mnie nad wszystko piękna przyroda,

Wonnych nam kwiatów grządęczkę:

Wstęgą w dal wartko wije się woda;

Ptaszę to moja osłoda!^[1]