Widzę ląd

i ciebie tam,

na piasku tle.

Wody toń,

choć dzieli nas,

to łączy też.

Z dwóch różnych wysp

dwoje różnych

w głąb skacze wciąż razem.

Ziemia śpi,

też lubisz spać,

gdy wkoło mrok.

A mnie blask

pociąga gwiazd

i kusi noc.

Z dwóch czasu stref

dwoje różnych

wciąż budzi się razem.

Coś razem każe nam być,

Coś razem każe nam być,

nam różnym tak.

Coś razem każe nam żyć,

Choć nie wiemy jak.

Coś razem każe nam być,

nam różnym tak.

Coś razem każe nam żyć.

W ciszy dnia

wybija deszcz

twej pieśni takt,

a w niej twój

za szybki rytm,

za głośny dźwięk.

Melodie dwie

dwoje różnych

wciąż nuci je razem.

Coś razem każe nam być,

nam różnym tak.

Coś razem każe nam żyć,

mimo że to właściwie niemożliwe.

Coś razem każe nam żyć.^[1]