Raz dzielny Krak
powiedział tak:
Zwołam tysiąc junaków,
postawię miasto Kraków.
Poszli junacy w bory,
huczały ich topory.
Ścinali dęby, sosny,
co lat tysiąc tam rosły.
Hej, hej, daleko
niosło się echo.
U wiślanej fali
miasto stawiali.
Biały gród,
piękny gród
u Wisły wód.
A gdy go postawili,
słońcu się pokłonili:
Słoneczko, jasne oko,
świeć nad miastem wysoko.
Niechaj będzie jak słońce
nad tą ziemią świecące.
Niechaj kwitnie jak kwiat
przez lat
tysiące.[1]
Bibliografia
Finansowanie
Zrealizowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
