Za parę lat

wypłyniemy znów na wodę,

za parę lat

pogonimy znowu w szkodę,

we włosach kwiat,

choć te włosy już niemłode,

snu nam nie żal, domu nie żal, nie żal...

Za parę lat

na kulawej naszej barce

ruszymy w świat,

ja – dziewczyna,

a ty – harcerz,

popłynie śpiew:

„Kto nie służył w marynarce”...

Snu nam nie żal, domu nie żal, nie żal...

Na pokład nasz

zabierzemy zwierząt parę,

niech będzie kot,

jakaś kura czy kanarek,

i znowu „start”,

nastawimy znów zegarek –

snu nam nie żal, domu nie żal, nie żal...

Niech domy śpią,

niech matki śpią,

niech żony śpią,

tam za mgłą, tam za mgłą...

Niech domy śpią,

niech matki śpią,

niech żony śpią,

tam za mgłą, tam za mgłą...^[1]