Dzwonku dzwoń, dzwonku dzwoń u pędzących sań

Dzwonku dzwoń, dzwoneczku dzwoń –

Rozwesel cały świat!

Dzwonku dzwoń, dzwonku dzwoń, raduj się i ciesz,

Dzwonku dzwoń, dzwoneczku dzwoń –

Srebrzysty sypie śnieg!

Zobacz – dzieci tłum,

Śnieżki poszły w ruch

I nie ważne już,

Że ponad światem tęgi mróz.

Bałwankowi ktoś

Z marchwi zrobił nos,

A pan malarz – szron

Znów ozdobił każdy dom.

Dzwonku dzwoń, dzwonku dzwoń u pędzących sań

Dzwonku dzwoń, dzwoneczku dzwoń –

Rozwesel cały świat!

Dzwonku dzwoń, dzwonku dzwoń, raduj się i ciesz,

Dzwonku dzwoń, dzwoneczku dzwoń –

Srebrzysty sypie śnieg!

Baw się w śnieżki, baw,

Chociaż zima zła

Dla każdego z nas

W zanadrzu mroźny uśmiech ma!

W uszy szczypie mróz,

Nosy zmarzły już,

Więc saneczki w ruch

I w drogę! Przez śniegowy puch!

Dzwonku dzwoń, dzwonku dzwoń u pędzących sań

Dzwonku dzwoń, dzwoneczku dzwoń –

Rozwesel cały świat!

Dzwonku dzwoń, dzwonku dzwoń, raduj się i ciesz,

Dzwonku dzwoń, dzwoneczku dzwoń –

Srebrzysty sypie śnieg!

Wokół biało jest,

Jak w cudownym śnie,

A w gałęziach drzew

Zziębnięte ptaki kryją się.

Białych płatków rój

Płynie hen, spod chmur,

A my – ile tchu –

– My na saneczkach pędźmy w dół!

Dzwonku dzwoń, dzwonku dzwoń u pędzących sań

Dzwonku dzwoń, dzwoneczku dzwoń –

Rozwesel cały świat!

Dzwonku dzwoń, dzwonku dzwoń, raduj się i ciesz,

Dzwonku dzwoń, dzwoneczku dzwoń –

Srebrzysty sypie śnieg!^[1]