Słony wiatr – szepcze słony wiatr

Słony oddech – u Twych stóp tysięczny raz

fala upada twarzą w piach

Atak wiatru – miesza fali płacz z mewy śmiechem

Na tym piasku – piszesz list w nieznane

morze zabiera go swym oddechem

Tak daleko – drugi brzeg. Może nigdy się nie spotkamy

Fale niosą – szepty dwa: „Kochana”, „Kochany”...

Niech morze falą unosi Twój szept

Tam gdzie ona, tam na drugi brzeg

Nie wiesz skąd jej imię znasz

Czemu słony ma smak

Słony wiatr – pęka klosz pod którym stałeś. Żadna strata...

Słony oddech – niepamięci reguła wniwecz przeszłość obraca

Niech morze falą unosi Twój szept

Tam gdzie ona, tam na drugi brzeg

Nie wiesz skąd jej imię znasz

Czemu słony ma smak

Słony szept łamie Twój milczenia ślub

Gdy jej myśli, gdy jej imię znasz

Jest nadzieją, którą przynosi wiatr

Nową siłą