Płyną oklaski płyną

nim przeminą w oddal siną

cieszy się człowiek wszystkiem i żyje dniem

w życiu jest jak w teatrze

bractwo skacze klown zapłacze

Ale łza nic nie znaczy gdy wierzy się

że jest coś co na świecie

urok kwiatów daje moc

A skoro duszę ci oplecie tęsknisz,

Płyną oklaski płyną

lecz nie zginą, nie przeminą

gdy najsłodsza dziewczyno

świat ujrzy Cię.

Fioretta ach! Fioretta

Gdy pokażesz się w okienku znika smutek i łzy.

Fioretta! ach! Fioretta

któż ma w sobie tyle wdzięku ile wiosna i Ty.

Fioretta gdy nas unikasz i nie darzysz słowem

urok życia zgasł.

Fioretta ach Fioretta!

kiedy spojrzysz znów to żyje się jeszcze raz.^[1]