Wszystkie nieszczęścia, wszystkie troski są przez żony

Już pramałżonek Adam w raju dowód miał,

Gdy do owoców był gruntownie zniechęcony,

Ewunia gwałtem chciała, żeby jabłka żarł.

Gdy kawalerem jesteś co dzień dziękuj Bogu

I proś by żonę dał któremuś z twoich wrogów.

Kobieta męża chce ten jeden tylko cel ma

I znajdzie cię gdy masz na oczach bielma.

Tak sobie myślę co dzień rano gdy się budzę,

Poco się żenić gdy istnieją żony cudze,

A gdy mi mąż jej potem skandal zrobić chce,

To przez zazdrość, że on w jarzmie, a ja nie.

Że go męczy, że mu źle,

Że go dręczy, a mnie nie

Że ja żyję tu wśród róż

A jemu życie zbrzydło już.

Gdy kawalerem jesteś co dzień dziękuj Bogu

I proś by żonę dał któremuś z twoich wrogów,

By jednożeństwo znieśli i by każdy wróg

Co najmniej tuzin kobiet uszczęśliwić mógł.

Spokój masz i wąż się w dom nie wkręci,

Nikt cię nie dręczy pytaniami „kochasz mnie?”

O głupią suknie zaraz nikt nie zrobi scen ci,

I tak beztrosko płynie całe życie bez żony twe.

Gdy kawalerem jesteś co dzień dziękuj Bogu

I proś by żonę dał któremuś z twoich wrogów.

Kobieta męża chce ten jeden tylko cel ma

I znajdzie cię gdy masz na oczach bielma.

Tak sobie myślę co dzień rano gdy się budzę,

Poco się żenić gdy istnieją żony cudze,

A gdy mi mąż jej potem skandal zrobić chce,

To przez zazdrość, że on w jarzmie, a ja nie.

Że go męczy, że mu źle,

Że go dręczy, a mnie nie

Że ja żyję tu wśród róż

A jemu życie zbrzydło już.

Gdy kawalerem jesteś co dzień dziękuj Bogu

I proś by żonę dał któremuś z twoich wrogów,

By jednożeństwo znieśli i by każdy wróg

Co najmniej tuzin kobiet uszczęśliwić mógł.^[1]