Tej wiosny, gdy miałam pięć lat,

Ktoś na urodziny

Wspaniały mi prezent dał;

Tę książkę do dzisiaj wciąż mam,

Wystarczy otworzyć,

By piękny z niej wyjrzał świat.

Za rzeką, błękitną jak len,

Dwie chatki z piernika

Wtulone w gałęzie brzóz,

A w trawie, za płotem tuż-tuż,

Stokrotki i maki

Wesoło kołyszą się.

W ten świat wejść na kilka chwil

I ujrzeć, jak wśród traw słońce gra.

W ten świat wejść na kilka chwil,

Beztrosko śmiać się w głos –

– Życiu prosto w nos!

Czas mija, przybywa wciąż dat

I gasną marzenia w nawale codziennych trosk,

Lecz kiedy dokucza mi los,

Otwieram swą książkę

I biegnę w bajkowy świat!

W ten świat wejść na kilka chwil...^[1]