Z tamtych lat sześćdziesiątych

Pamiętam wciąż jeszcze wiele,

Choć świat zmienił poglądy,

Choć wszystko już nie to,

A przecież tym radośniej i tym śmielej

Wspomnienia głos mnie kołysze

I marzę wciąż, by usłyszeć

Jak śpiewał Orbison.

Ile gitar umilkło,

Choć słychać wciąż ich muzykę,

Bo świat zmienia się szybko

I śmieje się z naszych łez.

A przecież w przemijaniu jest ukryta

Nadzieja, że co piękne – wieczne jest.

Wspomnienia głos mnie kołysze

I marzę znów, by usłyszeć

Jak śpiewał Orbison.

Jak melodia mijają marzenia

I chowają się gdzieś w smudze cienia,

A choć życie co dnia nam się zmienia,

Wciąż najlepsze zostają wspomnienia.

Tylu z nas już dziś nie ma,

Bo odejść stąd nam tak łatwo,

Lecz powraca wciąż temat

Piosenki tej sprzed lat.

I chociaż złe nastroje nie chcą zasnąć,

Ja wierzę, że powrócą w tamten świat.

Wspomnienia głos mnie kołysze

I marzę znów, by usłyszeć

Jak śpiewał Orbison.

Jak melodia mijają marzenia

I chowają się gdzieś w smudze cienia,

A choć życie co dnia nam się zmienia,

Wciąż najlepsze zostają wspomnienia.^[1]