A gdy uznamy, że to już

niech dobry Bóg

oszczędzi nam tych słów jak nóż

karczemnych słów

tej złości, która supła krtań

i pięści zwiera w siną grań

rozpaczy co ugina kark

i białą sól wyciska z warg

odejdź szeptem w zapomnienie

kot co przemknął chyłkiem po ogrodzie

wiatru w olchach ciche tchnienie

nie kochanek lecz przechodzień

potem będzie bardzo pusto

zanim nas zapomni lustro

nim rozwieje się ta miłość

jakby nigdy nas nie było

więc gdy uznamy, że to już

niech piołun nie zachwaści dusz

kalendarz się obróci dnem

i koniec będzie tym pierwszym dniem

więc gdy uznamy, że to już

kochany mój

bądź blisko mnie jak anioł stróż

jak anioł stróż przy mnie stój

potem odejdź w zapomnienie

kot co przemknął chyłkiem po ogrodzie

wiatru w olchach ciche tchnienie

nie kochanek lecz przechodzień

więc gdy uznamy, że to już

niech piołun nie zachwaści dusz

kalendarz się obróci dnem

i koniec będzie tym pierwszym dniem

więc gdy uznamy, że to już

kochany mój

bądź blisko mnie jak anioł stróż

jak anioł stróż przy mnie stój^[1]