Gołębie wszystkich placów wzywam was

Z pomników Mickiewicza wszystkich miast

Z Sukiennic, placu Zgody i Time Square

Z Kleparza i Concorde zerwijcie się

Na ziemi chcą zamienić oddech w dym

Pomniki im do szczęścia, lecz nie my

Dorosły dzieci-kwiaty, dawno mają własny dom

Kto pójdzie śpiewać dziś, kto wzniesie dłoń

A tu świat jak zdrowy sad

Tyle słońca, pszczół i lat

Tyle ziarna, róż, pejzaży, gwiazd

I smutku, i jesieni

A tu świat jak zdrowy sad

Tyle róż, orzechów, gwiazd

Czy przed burzą zawsze, zawsze jest

Tak pięknie, tak pogodnie

Gołębie wszystkich krajów wzywam was

Z uliczek Kazimierza i z Notre Damme

Z Picassa dłoni hen, w ogromną kartki biel

Do ludzi wszystkich stron zerwijcie się

Niech skrzydeł waszych szum wypłoszy lęk

Przegoni chry obaw z naszych serc

I znów jak dzieci-kwiaty choć już starszy Bóg nad światem

Chodźmy śpiewać dziś i wznieśmy dłoń

A tu świat jak zdrowy sad...^{[1], [2]}